21/12/2009

บันทึกชีวิต ครั้งแรกบน blogspot

จริงๆมี bloggang นะเพียงแต่ว่าถ้าพูดถึงความคงทนแล้วไว้นี่น่าจะดีกว่า
สงสัยต้องหากล้องมาถ่ายรูปเอาไว้ เหมือนหมวดตี๊สะแล้ว เผื่อเป็นอะไรขึ้นมานอกจากประกันแล้วอาจได้ดังกะเค้าบ้าง

เอาล่ะมาเริ่มกันเลย

วันนี้ ได้หยุดวันจันทร์รู้สึกกระสับกระส่าย เหมือนนอนไม่พอ เนื่องจากกลับมาถึงหอ ประมาณตีห้า
แต่เข้าประตูไม่ได้เนื่องจากบัตรคีย์การ์ดมีปัญหา รอจนกระทั่งหกโมงค่อยมีคนเปิดประตูค่อยเข้าไปได้

เหนื่อยๆกับคิดไม่ตกหลายๆอย่าง เป็นอาการของคนช่างลังเล

กลิ้งไปมาคิดว่า วันนี้จะเปิดตลาดยังไงดี

แล้วก็เผลอหลับไป ไม่ได้อ่านหนังสือหรือฟัง CD เพิ่มเลย

เที่ยงวันต้องตื่นมากินข้าว ก็ได้เวลา กรองน้ำดื่มที่ขาดไป กับ ซักเสื้อผ้า ผ้าห่ม ผ้าเช็ดตัว

พอเที่ยงก็ออกไปทำบัตรที่มีปัญหาใหม่ เจอเจ้าหน้าที่น่ารักดี จริงๆอยากทำความรู้จักเหมือนกันนะ แต่ยังไม่รู้จะใช้มุกไรดี จะใช้มุกทื่อๆด้านๆ ก็ไม่น่าจะเจ๋งพอ

ไปสั่งกับข้าวเที่ยง กระเพาไข่เยี่ยวม้า ไข่เจียว เจอนักศึกษาน่ารักดี ดูเค้ามองเราด้วยนะแต่คงเพราะเรามองเค้านี่แหละฮ่าๆ(spornsor)นักศึกษา

อยากรู้จักอีกแล้ว ป้าขายกับข้าวแกจำเราได้แล้วแต่ยังไม่รู้จักชื่อกันดี

กลับมาก็มานอนต่อ อ่านหนังสือพิมพ์ไปสักพัก หลับอีกแล้ว ไม่รู้จะเหนื่อยอะไรกัน

สงสัยว่า เป้าหมายไม่เข้าหัว

ห้าโมงพอดี ได้เวลาเตรียมตัวไป center

พี่ป๋อมกลับมาหกโมงพอดีเลยมีรถไป center ฮ่าๆ ไปสายได้หน่อยนึงจึงออกไปทานข้าว วันนี้เหมือนเดิม
หมูทอดกระเทียมไข่เจียว

ป้าแกก็บอกอ้าว ลืม แตงกวาป่าว เพราะปกติเราจะต้องขอแตงกวาเพิ่มจากที่ป้าแกจัดไว้ให้ในงานกับข้าว

ไป shop ก่อน ไปซื้อยทความเรื่องการลกน้ำหนัก และ ยาสีฟัน glister เพิ่มรอยหยักในสมองให้มากขึ้น


เข้าไป center มีพูดเรื่องอาหารเสริมที่เราชอบ แต่เสียงเบาไปหน่อย

พิธีกรพูดต่อเหนื่องดี แต่ดูหน้าแกแ้ล้วไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่

หลังจากกลับ center ก่อนขึ้นห้องลองโทรคุยกับน้องยุ้ยดู ปรากฎว่าน้องอีพบอกไปหมดเลยว่าเราเป็นยังไง ทำให้เราลำบากขึ้นแทนที่เค้าจะได้แปลกใจกับการเป็นคนดี(บ้าง)ของเรา ก็ได้ความไว้วางใจไปแทนว่าคุยกับคนดีๆคนนึง

จากนั้นห็มาปรึกษาปัญหาชีวิตจากพี่ป๋อม วิธีการดังนี้

1 ขอโทษ
2 เกริ่นจากหัวใจไม่อยากเสียเพื่อน สิ่งที่กลัวที่สุดคือกลัวเธอเสียใจ
3 มันเป็นความสัมพันธ์ระยะสั้น เกิดจากความเหงาของคนสองคน และเป็นความต้องการตามธรรมชาติ
4 มิตรภาพของเพื่อนมันยืนยาวกว่ามากนัก
5 เราชัดเจนในความสัมพันธ์ที่เมื่อตกลงว่าเป็นเพื่อนแล้วจะไม่กลับกลายมาเป็นแฟนโดยเด็ดขาด






วันนี้ บทเรียน ที่ได้เรียนรู้
มา 1 ทุ่มแค่มาเรียน แต่ถ้ามาก่อน หมายถึง มาสำเร็จ

เข้า concept เลย

ทิศทางสำคัญกว่าความเร็ว
เพราะ ทิศทาง = ความคิด ความเร็ว = วิธีการ
เมื่อคิดถูกวิธีการก็ออกมาเอง ยังไงก็ถึงจุดหมายปลายทาง

สามสิ่งดีๆที่น่าเสียดายของชีวิต คือ
1 ครู คนที่เปิดมุมมองชีวิต ทำให้ชีวิตเค้าเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล
2 มิตร
3 โอกาส


AMWAY มีรายได้สามทาง
ตอนที่ทำก็ได้ตอนที่หยุดก็ได้ตอนที่ตายก็ได้

AMWAY เรื่องของคนมีบุญ ดังนี้
1 พูดขอบคุณให้เป็น บอกรักท่าน ขอบคุณท่าน บอกพ่อแม่ว่าจะทำ AW ให้สำเร็จมีรายได้สองหมื่นต่อเดือน
ตอบแทนบุญคุณของท่าน ขอให้ท่านอวยพรให้ด้วย
2 ทะนุถนอม เมื่อทะนุถนอมจะได้ครอบครองแต่เมื่อขอบคุณจะได้ตลอดไป
3 ต้องรู้จักซาบซึ้งกับสิ่งที่ได้รัย เหมือนการทำบุญกุศล จิตรมีปิตหลังได้ทำไม่ว่าผลจะเป็นเช่นไร
4 ต้องตอบแทนบุญคุณผู้ทำให้ซาบซึ้ง
5 อ่อนน้อมถ่อมตน หัดทักทายเพื่อนใหม่ๆ
6 กล้ารับผิดชอบ


คนเราฝันไม่ได้เกินสิ่งที่เห็น คนเราสำเร็จได้ไม่เกินสิ่งที่ฝัน

AW ยากอยู่สองเรื่อง
1 ยากที่จะทำให้คนอื่นเชื่อว่า ดี
2 ยากที่ทำให้คนอื่นเข้าใจว่า มันง่าย อย่างยิ่ง


แนวคิดสำคัญ คุณก่อนเราทีหลัง

สิ่งที่เค้าจะได้มี 4 อย่าง
1 ห้าง 46 สาขา (ปัจจุบัน 12/2009)
2 เช็คว่าง เขียนเงินเอง
3 ครู ผู้ให้ความรู้กับคำชี้แนะ
4 โอกาส

และ 4 อย่างที่เราจะได้
1 ABO
2 Member
3 เพื่อนใหม่
4 ฝึกพูด ฝึกนำเสนอ

นิทาน

ก่อนหน้าหนาวเป็นหน้าอะไรครับ หน้าฝน ในหน้าฝน ขณะพายุเข้าฝนตกหนัก ฟ้าร้อง เปรี้ยงๆ
หญิงสาวคนหนึ่งตั้งท้องมีลูกอ่อนๆ กำลังลำบากเดินทางโซซัดโซเซ หาที่หลบฝน
พบกับ ย้านหลังหนึ่ง จึงเข้าไปขอหลบฝน เคาะประตูเรียก มีหญิงชรานางหนึ่งเปิดประตู
หญิงสาวจึงพูดว่า หนาวมากขอเข้าไปพักหน่อยได้มั้ย
หญิงชราเนื่องจากไม่รู้จักมาก่อน จึงสอบถามว่า เจ้าชื่ออะไรรึ
หญิงสาวบอกว่า ชื่อความล้มเหลว
หญิงชราได้ยินดังนั้น จึงปิดประตูไม่ยอมให้หญิงสาวเข้าไป
โดยหารู้ไม่ว่า ลูกที่อยุ่ในท้องอ่อนๆของหญิงสาวนั้น ชื่อความสำเร็จ


คนเรากลัวความล้มเหลว โหยหาความสำเร็จ
หากไม่กล้าเผชิญหน้ากับความล้มเหลว ใยจะพบกับความสำเร็จกันเล่า

เหมือนดังผลไม้ ย่อมปรากฎอยู่ที่กิ่ง หาใช่อยู่ที่ลำต้น
หากต้องการผลย่อมต้องปีนไปที่กิ่ง หากแค่ปีนอยู่แค่ลำต้น เพราะเห็นว่ามั่นคงไม่มีทางหัก ไม่กล้าปีนไปที่กิ่ง
จะสามารถเก็บผลไม้ที่เรียกว่าผลความสำเร็จได้เช่นไร